PROGRAMACIÓN 4º TRIMESTRE

Saída do CRACC ás nove da mañá. E volta, encol das nove dá noite.

Saúdos, coa nosa permanente invitación a que te achegues e participes no que é teu. De elo, adiantamos a satisfacción que corresponde

( Coma sempre picando onde apareza a man acadas telo ampliado e de mellor lectura.)

Seguiremos en contacto.

A EXCURSIÓN FOI TODA ELA UNHA FESTA.

A maiores,comemos e bebemos. Primeiro. Porque o marisco no Grove tiña un bó comer. Logo paseamos e xa nuns segundos adelgazamos. Sempre a comulgar có que debe ser. Se hai que comer, cómese. E se hay que aúnar, aúnase e ponse un a ser fino coma un vimbio. E o que tén vivir a tope. Mentras se poida.Mirade vos, ninguén se mareou. Anque houbo quén xogou ás envolvidas. Un chisco descentradas. Por cousa dos antoxos otoñales

Animados e contentos fixémonos case da familia. (Ou un pouco máis)

Chegámonos ós monumentos. Que han resistir aínda en pé,o paso de moito tempo. E que nos dan idea de forza e de cohesión

¿Lembrades. Estaban boas as uvas?E tamén había refrescos.

O que ven logo, non é un hotel de centos de miles de estrelas

<<<< --.:::·=·. -->> Igresa de Sanxenxo

C-R-A-C-C->CONNECTION

Entendemos un futuro de apaixonado e lúcido enredo, e na busca do mellor, tamén conectado ós libros e a Internet.

Para estar de xeito real, e cunha realidade agora nova, na casa, e ó mismo tempo en Arxentina, en Australia e en Nova York.

Non nos podemos quedar a miralas vir, e miralas pasar...E de repente atoparnos no vagón de cola. Podemos usar o avión, ou querer ir en carro de bois dunha a outra parte do mundo.

Imaxinámonos cando se inventou a imprenta, algúns dirían “como o pergamino ni hablar”.

Fai ben menos de sesenta anos (tan pouco), ninguén houbera matinado que hoxe, todo o mundo conducira sen problemas un coche, e que moitas familias tiveran uns cuantos na casa. Hoxe a ninguén o amedrenta ter que pórse a aprender a conducir, se o precisa.

Non queremos refugarnos dentro da cova, nin deixar escapar o tren do futuro. Estamos montados enriba da burra, pero notamos que poden baixarnos dela, e quitárnola deixándonos un saco (moi pesado) aplastándonos as costas. Cangados, poden reclamarnos que nos movamos. Con urxencia. Non vai ser cómodo.

Pretendemos, que todos, na nosa zona, entre os dous e os cen anos,se manexen con gracia e soltura no Internet, e co ordenador en xeral. Sin aprensións, para gozar. Non se admitirán a menores dos dous anos. E “pa máis de cen, haberá que analizar caso por caso”

Queremos subliñar “para todos os trunfitos do mundo”, ou Rappeles, e outros abonados a solucións máxicas “que o futuro non vai radicar no pretendido coñecemento de se a pataca debe estar á dereita , ou á esquerda do allo”

Benvidos ós que pensen que o futuro podemos encendelo ou apagalo como se encende ou se apaga unha bombilla

RELANZAMENTO

Primeira Directiva

Corría abril do ano 1967...

SAÚDO

Queremos principiar a nosa andaina cun saúdo, e o ofrecemento sen reservas, á colaboración de todo o que poida resultar positivo e enriquecedor, para a zona, -e no corazón da mesma- ,para os veciños ,e os cidadáns en xeral. Coas miras de que da colaboración sala o que , todos , xuntos, compartamos e disfrutemos

Enfiaremos as nosas forzas á percura dun horizonte limpo e aberto. A todas e ás mellores expectativas. Os cidadáns normais estamos sempre na boa intención, e non apetecemos perder esta característica que nos é tan propia e querida.

No traxecto cara un bo futuro colectivo, prometemos non escatimar azos ata atinxilo.

Ofrecemos tamén dende o punto de arranque, o mellor ánimo, e agardamos que non se torza